Darhaqiqat, ulamolarimiz so‘zlariga ko‘ra, inson o‘z namozi, ro‘zasi, sadaqasi yoki Qur’on tilovati kabi solih amallarining savobini boshqa kishiga, xoh tirik, xoh vafot etgan bo‘lsin, bag‘ishlashi joizdir. Bunda Allohning fazli bilan savob bag‘ishlangan kishiga yetib boradi va aksar ulamolarning nazdida, bag‘ishlovchining o‘zi ham ajrdan mahrum bo‘lmaydi.

Lekin shuni unutmaslik kerakki, har bir inson o‘zining amallari uchun shaxsan javobgardir. Bir kishining solih amallari savobini boshqalarga bag‘ishlashi mumkinligi, qolgan oila a’zolarini ibodat va yaxshilik qilish mas’uliyatidan ozod qilmaydi. Islom dini har bir mo‘min-musulmonni o‘zi Allohga ibodat qilishga, gunohlardan tiyilishga va savobli ishlarga intilishga buyuradi. Shunday ekan, savobni bag‘ishlash bir fazilat bo‘lsa-da, har kim o‘zining oxirati uchun avvalo o‘zi harakat qilgani afzal va matlubdir.