Mutakabbirlik Iblisning ishlaridan bo‘lib, qalbning eng xavfli kasalliklaridandir. U insonning o‘zini boshqalardan ustun qo‘yishi va haqiqatni inkor etishida namoyon bo‘ladi. Kishi o‘zida kibr alomatini sezgan zahoti, birinchi navbatda darhol Allohga tavba qilishi, qilgan ishidan chuqur pushaymon bo‘lib, istig‘for aytishi lozim. Kibr shaytonning vasvasasi ekanini anglab, "A’uzu billahi minash-shaytonir-rojiym" (Shaytonning yomonligidan Allohdan panoh so‘rayman) deb, uning yomonligidan panoh tilashi kerak.

Kibrdan butunlay xalos bo‘lish uchun duo bilan birga amal ham shart. Buning davosi – tavoze’, ya’ni kamtarlikdir. Inson o‘zining bir tomchi ojiz suvdan yaralgani va oxiri chirib, tuproqqa aylanishi haqida tafakkur qilishi kerak. Shuningdek, boshqalarga, ayniqsa, faqir va miskinlarga xizmat qilish, ularga birinchi bo‘lib salom berish ham kibrni sindirishga yordam beradi.

Duolarga kelsak, qalbni poklashni so‘rab qilingan har qanday duo bu borada o‘rinlidir. Jumladan, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallamdan vorid bo‘lgan ushbu duoni doim o‘qib yurish tavsiya etiladi: "Allohumma aati nafsiy taqvaaha, va zakkiha anta xoyru man zakkaaha, anta valiyyuha va mavlaaha". (Ma’nosi: "Yo Alloh! Nafsimga taqvosini bergin va uni poklagin. Sen uni poklaguvchilarning eng yaxshisisan. Sen uning egasi va mavlosisan").