Ҳанафий фиқҳига кўра, эркак киши зино орқали бир аёл билан жинсий яқинлик қилса, улар ўртасида “ҳурмати мусоҳарат” (яъни, қон-қариндошлик каби никоҳни ҳаром қилувчи яқинлик) собит бўлади. Бунинг натижасида ўша аёлнинг онаси ва қизи бу эркакка абадий ҳаромга айланади. Шу сабабли, эркак зино қилган аёлининг бошқа эридан бўлган қизига уйланиши мутлақо мумкин эмас. Бу иш энг оғир гуноҳлардан ҳисобланади ва бундай никоҳ боғланмайди. Агар эркак бир аёл билан зино қилиши орқали "ҳурмати мусоҳарат" собит бўлганидан кейин, яъни ўша аёлнинг қизи унга абадий ҳаромга айланганини била туриб ёки билмасдан, ўша қизга уйланган бўлса, бу никоҳ ботил ҳисобланади. Чунки никоҳнинг асосий шартларидан бири – келиннинг куёвга шаръан ҳалол бўлишидир. Шунинг учун, бундай “никоҳ”дан кейинги бирга яшаш ҳам зино ҳукмида бўлади ва улар дарҳол ажралишлари шарт. Қилинган гуноҳ учун ҳар иккисига ҳам тавба қилиш вожиб бўлади.