Закот бериладиган кишиларнинг энг муҳим шартларидан бири уларнинг асосий эҳтиёжларидан ортиқча нисоб миқдоридаги мол-мулкка эга эмаслигидир. Қарздор киши, агарчи бошқа мол-мулки бўлса ҳам, қарзини айирганда қўлида нисоб миқдорича маблағ қолмаса, у фақир ҳисобланади ва унга закот бериш жоиз. Лекин, қарзнинг нима сабабдан олингани ҳам муҳим аҳамиятга эга. Агар бир киши банкдан фоизли кредит олган бўлса ёки онлайн қимор каби шаръан ҳаром бўлган ишга қарзга пул тикиб, йутқазган бўлса ва энди бу ишидан чин дилдан тавба қилган бўлса, унга закот бериш масаласи нозик жиҳатларга эга.

Олимлар бундай ҳолатда закот бермасликни афзал кўришганининг асосий сабаби шундаки, закот — бу ибодатдир, у гуноҳ ва маъсият йўлида орттирилган қарзларни ёпиш учун воситага айланиб қолмаслиги керак. Агар шариатга зид бўлган (масалан, фоизли қарз ёки қимор) ишлар учун олинган қарзларни ёпишга закот бериш кенг тус олса, бу бошқаларга ҳам шундай гуноҳ ишларга журъат қилишига йўл очиши мумкин. Шунинг учун, гарчи қарздор муҳтож ҳолга тушиб қолган бўлса-да, закот пулини тўғридан-тўғри унинг ўша гуноҳдан келиб чиққан қарзини узиш учун беришдан тийилиш тавсия этилади. Бунинг ўрнига, унинг еб-ичиши, кийим-кечаги ва бошқа асосий ҳаётий эҳтиёжлари учун закот бериш мумкин. Бу билан ҳам закот ўз ўрнига тушади, ҳам гуноҳга йўл қўйилган ишга бевосита ёрдам берилмайди.