кичик хожатга чикган одам авратларни ювиш керакми ёки когоз билан артиш кифоя қиладими?
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим. Бавл қилганда сийдик танага танга миқдорида тарқаб кетмаса, уни сув билан ювиш мустаҳаб. Қилса савоб, қилмаса гуноҳ эмас. Лекин сийдик жинсий аъзога танга миқдоридан катта жойга тарқалса, уни ювиш шарт бўлиб қолади. Эл келиш ёки ухлаб қолиш ёҳуд қон чиқиш билан таҳорат синган пайтларда истинжо (мустаҳаб) қилинмайди. Баъзилар мана шундай истинжо қилинмайдиган ҳолатларда ҳам совуқ кунларда жинсий аъзоларни сув билан ювавериш натижасида тезда касал бўлиб қоладилар. Ваҳоланки, таҳорат қилишдан олдин олд ёки орқа авратлардан нажосат чиққан бўлса ва нажосат танга миқдорича атрофга ёйилса аврат аъзоларини тозалаб, сув билан ювиш шарт бўлади. Аммо нажосат танга миқдорича ёйилмаса, кесак ёки махсус қоғоз билан покланса, этарли. Ундан кейин сув билан ювиш мустаҳаб бўлади, яъни ювса савоб олади, ювмаса гуноҳкор бўлмайди ва таҳоратига нуқсон ҳам этмайди. Шуни таъкидлаш керакки, орқа авратдан чаққан нарсани танга миқдорича чиққан ёки чиқмаганини билиш қийин. Шунинг учун уламолар бугунги кунимизда орқа авратдан нажосат чиққанда сув билан покланишни суннат дейдилар. Аммо бавл қилганда, уни танга миқдорича танага ёйилишини олди олинса, сув билан ювиш шарт бўлмайди, балки мустаҳаб бўлади. Кесак ё махсус қоғоз билан покланиш ҳам жоиз. Валлоҳу аълам.